Spomenik Isidori Sekulić rad Zdravka Joksimovića


U četvrtak, 12.septembra, 2013. u organizaciji Gradske opštine Savski venac i Fonda „Isidora Sekulić“ u Muzeju istorije Jugoslavije (Botićeva br. 6), povodom izbora idejnog rešenja javnog konkursa GO Savski venac za postavljanje spomenika književnici Isidori Sekulić, otvorena je izložba radova koji su učestvovali na konkursu. Izložba će biti otvorena do 20. septembra, a radovi se mogu videti svakog dana osim ponedeljka od 10 do 20 časova.

Srpska književnica Isidora Sekulić, kao najprosvećenija žena svoga vremena, prvi ženski pisac akademik, svojim književnim radom zadužila je svoje savremenikea a njena misao kao preobražaj, koji ruši sve nasleđene stereotipe vremena u kom je živela, ostavila je svetao trag u istoriji srpskog naroda i evropske kulture. Njene vrline bile su u njenoj jednostavnosti i skromnosti. Žena široke kulture, poznavalac nekoliko svetskih jezika. Pisala je putopise, eseje, lirsko-meditativnu prozu, pripovetke, kritike, a bavila se i prevodilačkim radom. Među njena najznačajnija dela ubrajaju se: Saputnici, Kronika palanačkog groblja; Zapisi o mome narodu; Đakon Bogorodičine crkve; Pisma iz Norveške, Analitički trenutci i teme; Njegošu knjiga duboke odanosti.

Gradska Opština Savski venac i Fond „Isidora Sekulić“ pokrenuli su inicijativu za postavljanje spomenika književnici Isidori Sekulić, koja je veći deo svoga života provela na Opštini Savski venac.

U tom smislu 23. 01. 2013. godine, sproveden je Javni konkurs za idejno rešenje spomenika Isidori Sekulić u trajnom materijalu, koji će biti postavljen u predviđeni prostor (deo parka na uglu ulica Andre Nikolića i Petra Čajkovskog, u produžetku Ulice Vase Pelagića), a koji je zamišen kao jedinstvena umetničko ambijentalna celina.

U uži izbor od prispelih šest radova žiri u sastavu: Jerko Denegri (predsednik), Gabrilel Glid, Miško Pavlović, Ratko Adamović, Jovan Jovanović, Laura Barna, Jelica Ilić Bukilica i Dragica Velimirović, izdvojio je tri rada koja su nagrađena i to: rad autora, vajara Zdravka Joksimovića, rad vajara Dragoljuba Dimitrijevića i rad vajarke Dragane Ilić.

U finalnom ishodu glasanja, svojim idejnim i estetskim kvalitetima izdvojen je rad vajara Zdravka Joksimovića kao prvonagrađeni.

Podneti projekat Zdravka Joksimovića, u potpunosti odražava srpslu književnicu Isidoru Sekulić, kao duboko misaono biće sklono introspekciji.

Pažnju žirija izazvala su i radovi vajarke Dragane Ilić kao i rad vajara Dragoljuba Dimitrijevića i njegovih saradnika koautora Miodraga Dimitrijevića i saradnika u izradi idejno-urbanističkog rešenja Jelene Dimitrijević, koji su drugonagrađeni.

OBRAZLOŽENjE PRVONAGRAĐENOG RADA:

Podneti projekat vajara Zdravka Joksimovića zamišljen je kao stojeća figurativna skulptura. Takvo rešenje nametnulo se autoru kao najadekvatnije u nameri da se Isidora Sekulić predstavi ne samo kao znamenita srpska književnica već i kao duboko misaono biće sklono introspekciji.

Ideja ove skulpture je da se psihološki momenat prenese na celu figuru i da ona svojim formalnim rešenjima podvuče njenu introvertnu dimenziju. Opredelivši se za skulpturalno rešenje sa naglašenim vertikalnim naborima, koji svojim ritmom i dubokim senkama u valovitim kanelurama podjednako referišu na iskustvo baroka kao i na mir klasičnog Grčkog izraza antičkog perioda, Joksimović ovo značajno usecanje kanelura, u potrazi za tamom, pretvara u simboličkom smislu u afirmaciju duhovnosti i njene superiornosti nad materijalnim. U ovom, naoko, kontradiktornom spoju, autor teži da materijalizuje neophodnu vizuelnu dramatiku. U diskretno, asimetrično spuštenim rukama niz telo, odriče se bilo kakve ekstravagancije i površnog gesta kako bi izbegao puki naturalizam i nepotrebnu naraciju. U ovako odabranoj pozi, stavu, u draperiji koja afirmiše formalne izražajne mogućnosti i portretu koji insistira na psihološkoj dimenziji, strogoći linija i askezi stila, autor nastoji da ukaže na jedinstvo univerzalnog, opšteg i pojedinačnog, onih kvaliteta koji proističu iz svih uspešnih umetničkih dela.

Superiornost i originalnost, te istinski likovni kvalitet kao i visoka profesionalna prezentacija idejnog rešenja prvonagrađenog rada ogleda se i u velikoj posvećenosti autora i znanju u stvaranju psihološkog portreta, onog krucijalnog elementa koji ga, u odnosu na druge podnete predloge za spomenik, posebno izdvaja. Takođe, povezanost projekta sa tehničko-tehnološkima aspektom u završnoj realizaciji u trajnom materijalu, kao i usklađenost predloženog idejnog rešenja sa okolinom je bitna odlika ovog predloga.

OBRAZLOŽENJE ZA OSTALA DVA NAGRAĐENA RADA:

Što se tiče ostala dva nagrađena rada, projekat vajarke Dragane Ilić iako konceptualno veoma dobro zamišljen, sa izuzetnim smislom za obradu detalja figure, bio je usmeren na idealizaciju i predstavljanje lika književnice kao mlađe žene čija se fizionomija razlikuje od portreta Isidore Sekulić u zrelijim godinama, po kojima je upamćena.

Rad vajara Dragoljuba Dimitrijevića (sa saradnicima, koautor Miodrag Dimitrijević i saradnik u izradi idejno-urbanističkog rešenja Jelene Dimitrijević) je zasnovan na stilizaciji koji je sam rad odveo u pravcu opisnog
tretiranja samog dela. Predložene skulpture su tehnički vešto predstavile materijaliziaciju kamena koji je predviđen kao trajni materijal.